Przez długi czas kryptowaluty były dla tradycyjnych banków solą w oku. Bitcoin i spółka miały u nich raczej opinię jedynie zabawki dla technologicznych nerdów albo ryzykownych instrumentów spekulacyjnych.
Jednak to dotychczas dominujące podejście drastycznie się zmieniło. Coraz więcej dużych instytucji finansowych na świecie postrzega waluty cyfrowe oraz technologię blockchain jako czynniki, które będą współkształtować przyszłość pieniądza. Z tego powodu banki od Nowego Jorku przez Frankfurt po Paryż tworzą własne rozwiązania, aby brać udział w cyfrowym rynku finansowym.
Poniżej przyglądamy się bliżej pięciu międzynarodowym bankom, które szczególnie się tu wyróżniają. Inwestują kwoty liczone w milionach, aby budować infrastrukturę krypto i platformy handlowe oraz rozwijać własne cyfrowe coiny.
Inwestorzy instytucjonalni i zamożni klienci prywatni coraz częściej intensywnie pytają banki o usługi związane z krypto. Ponieważ żaden bank nie chce oddać tych dochodowych biznesów wyspecjalizowanym dostawcom, z czasem wypracowały one własne rozwiązania.
Jedna korzyść jest dla nich szczególnie przekonująca: technologia blockchain sprawia, że płatności transgraniczne są szybsze i tańsze. To także wyraźna przewaga konkurencyjna. Dzięki nowym regulacjom UE MiCA ustalono teraz jasne reguły gry, co obniża ryzyko dla banków i ich klientów.
JPMorgan opracował już własnego cyfrowego coina i zrealizował za jego pomocą rozliczenia warte miliardy. W obszarze obligacji Goldman Sachs dokonał tokenizacji, dzięki czemu mogą być rozliczane w sekundy zamiast dni. Aby nadal utrzymać się w konkurencji, banki znalazły się pod presją działania. Albo włączą się w integrację kryptowalut, albo stracą kontakt z nowym cyfrowym światem finansów. Przyjrzyjmy się teraz poszczególnym bankom bliżej.
Jak wyżej krótko wspomniano, JPMorgan opracował własnego cyfrowego coina. Ten bank był jedną z pierwszych wielkich instytucji, które stworzyły własny cyfrowy pieniądz. Jak działa JPM Coin? Można go traktować jak stablecoina powiązanego z dolarem, który umożliwia dużym klientom firmowym transfer środków przez całą dobę. Zaletą jest brak oczekiwania w weekendy i w nocy.
Bank wykorzystuje do tego własną platformę Onyx, opartą na Quorum/Ethereum. Dzięki temu JPMorgan udowodnił, że technologia blockchain nie jest interesująca wyłącznie dla fanów Bitcoina, lecz może też zmodernizować klasyczny biznes obsługi klientów korporacyjnych. Przez tę cyfrową infrastrukturę przepływają już miliardy.
W Goldman Sachs tradycyjne produkty finansowe, takie jak obligacje, są już odwzorowywane na blockchainie. Fachowa nazwa to tokenizacja. Dzięki własnej platformie GS DAP™ (Digital Assets Plattform) całą emisję obligacji można przeprowadzić w mniej niż 60 sekund. Kiedyś często trwało to dni. Kluczowa korzyść: ogromna oszczędność czasu i kosztów.
Ta technologia jest od 2025 roku dostępna także dla innych banków, więc nie służy wyłącznie własnym transakcjom. W ten sposób Goldman Sachs pokazuje, że stawia na cyfrową przyszłość rynku kapitałowego. Nie chodzi mu jedynie o handel kryptowalutami, lecz również o fundamentalną modernizację sposobu emisji i obrotu papierami wartościowymi. Dzięki temu bank pozycjonuje się jako dostawca infrastruktury dla całej branży finansowej.
BNP Paribas odgrywa wiodącą rolę we wdrażaniu regulowanych aktywów cyfrowych w Europie. Szczególnie istotne jest tu joint venture AllUnity (z DWS i Flow Traders). Emisja odbywa się w ramach regulacji MiCA i dotyczy w pełni zabezpieczonego stablecoina euro.
Ponadto BNP Paribas korzysta z interoperacyjności blockchain w sieci Canton Network oraz ze wspomnianej wcześniej platformy Onyx od JPMorgan. Dzięki temu płatności transgraniczne i tokenizacje (np. obligacji skarbowych) mogą być rozliczane w czasie rzeczywistym.
W przeciwieństwie do rozwiązań wyspowych bank stawia na standardy przemysłowe, aby połączyć cyfrowy pieniądz banku centralnego (vCBDC) z prywatnym pieniądzem bankowym. Cel? Wydajna infrastruktura finansowa dostępna 24/7, spełniająca najwyższe europejskie wymogi bezpieczeństwa i compliance.
Deutsche Bank opracował własnego stablecoina euro, wyposażonego w oficjalną licencję e-pieniądza. Ta licencja jest ważna, ponieważ sprawia, że cyfrowy pieniądz podlega tym samym rygorystycznym zasadom co pieniądz elektroniczny na kartach przedpłaconych lub w cyfrowych usługach płatniczych. Każde cyfrowe euro jest zatem zabezpieczone realnymi środkami, które bank musi utrzymywać.
Stablecoin euro nie został jednak opracowany przez Deutsche Bank po cichu, lecz w ramach joint venture AllUnity. Do tego joint venture należą Galaxy i Flow Traders. Stablecoin został uruchomiony 31 lipca 2025 r.
Celem największego prywatnego banku w Niemczech jest objęcie wiodącej roli na europejskim rynku płatności cyfrowych. Dzięki temu transakcje mogą przebiegać szybciej i być realizowane także poza standardowymi godzinami pracy. Deutsche Bank łączy tym samym tradycyjne bezpieczeństwo bankowe z nowoczesną technologią blockchain.
DZ Bank już pod koniec 2023 r. uzyskał oficjalną zgodę BaFin dla swojej platformy krypto o mało kreatywnej nazwie „Kryptoverwahrplattform der DZ Bank”. Dzięki temu może dotrzeć do milionów klientów Volksbanken Raiffeisenbanken. W marketingu poszczególnych lokalnych Volksbanków nazwa „mein Krypto” jest już nieco bardziej pomysłowa. Rollout do zrzeszonych Volksbanken i Raiffeisenbanken trwa pełną parą od 2024/2025.
Co potrafi ta platforma? Klienci detaliczni mogą za jej pośrednictwem bezpośrednio handlować Bitcoinem, Ethereum, Litecoinem i Cardano. Nie muszą więc przenosić się na zewnętrzne giełdy. Jest to szczególnie interesujące dla grupy docelowej Volksbanków, która jest mniej skłonna do ryzyka i bardziej ufa swojemu bankowi macierzystemu.
DZ Bank, dostosowując się do cyfrowego świata finansów, pokazał, że także banki spółdzielcze z tradycyjnym podejściem mogą wykonać skok w epokę cyfrową. Widać tu również, pod jaką presją znajdują się nawet bardziej konserwatywne banki w obliczu gwałtownego rozwoju. Kryptowalut nie dało się już dłużej ignorować ani demonizować, dlatego banki musiały zaoferować klientom bezpieczny i regulowany sposób inwestowania w waluty cyfrowe.
Dla włączania kryptowalut do oferty banków kluczowe znaczenie ma unijne rozporządzenie MiCA. Zmieniło ono zasady gry i wyraźnie ograniczyło dotychczasową niepewność prawną. Wcześniej banki nigdy nie wiedziały dokładnie, co jest dozwolone i jakie kary mogą grozić.
Dzięki rozporządzeniu MiCA po raz pierwszy wprowadzono jednolite zasady dla całego rynku europejskiego. To, co dla jednych jest zaletą, dla innych stanowi wadę. Dotyczy to zwłaszcza bardziej wolnościowo nastawionych dostawców krypto. Muszą oni teraz ubiegać się o licencje, przestrzegać standardów ochrony konsumenta i poddawać się regularnym kontrolom.
Brzmi to jak biurokracja — i nią jest. Dla banków to jednak plus. Mogą teraz oferować usługi krypto bez obawy o problemy prawne. Ponadto jasne reguły obniżają ryzyko i dają poczucie bezpieczeństwa zarówno bankom, jak i klientom.
Z tego powodu dla aktywnych traderów wyspecjalizowane platformy wciąż pozostają bardziej opłacalne kosztowo. Jeśli jednak jest się nieco bardziej konserwatywnym, ceni integrację z dotychczasowym portfelem, osobistych opiekunów oraz najwyższe bezpieczeństwo regulacyjne w ramach MiCA, to dopłaty nie mają aż takiego znaczenia. Główną korzyścią banków, które zintegrowały kryptowaluty, jest w 2026 roku często podejście „wszystko w jednym miejscu”. To drugie może wyraźnie ograniczyć nakład pracy administracyjnej przy rozliczeniu podatków.
Zarezerwuj bezpłatną wstępną rozmowę
Co prawda kryptowaluty nie podlegają ustawowej gwarancji depozytów, która chroni środki pieniężne do 100 000 euro. Mimo to inwestorzy wciąż mogą liczyć na wysoki poziom bezpieczeństwa. Jak to możliwe? Zgodnie z prawem niemieckim (§ 67 KWG) oraz unijnym rozporządzeniem MiCA przechowywane aktywa krypto w razie upadłości banku są wyłączane z masy upadłości. Oznacza to, że prawnie należą do klienta i nie wchodzą do masy upadłościowej.
Aktywa są przechowywane przez banki w portfelach o wysokim poziomie zabezpieczeń, które również podlegają surowym wymogom regulacyjnym. Ryzyko emitenta po stronie banków jest minimalizowane, ponieważ mają obowiązek prowadzić majątek klientów ściśle oddzielnie od własnego bilansu. Jako inwestor warto jednak zwracać uwagę na szczegóły przechowywania (np. cold storage vs. hot wallet). Powód: odporność na ataki hakerskie zależy od technicznej implementacji w danym banku.
Można było się spodziewać, że tradycyjne banki często (wciąż) pobierają wyższe opłaty niż wyspecjalizowane giełdy krypto. Różnica jednak maleje wraz z wejściem na rynek dużych brokerów. Mimo to rozbieżność kosztów nadal jest wyraźna. Giełdy krypto, takie jak Kraken czy Bitvavo, naliczają opłaty rzędu ok. 0,1–0,4%, a klasyczne banki oddziałowe zwykle 1–2,5% za transakcję. Do tego w bankach często dochodzi jeszcze spread, a czasem także roczne opłaty za przechowywanie. Mogą one zostać zrekompensowane przez zintegrowane usługi podatkowe (np. zautomatyzowane raportowanie zgodne z DAC8).
Jak można się domyślić, oferta mocno różni się między instytucjami. Niektóre banki koncentrują się wyłącznie na przechowywaniu. Pionierzy (np. DZ Bank lub Deutsche Bank) umożliwiają jednak obecnie bezpośredni zakup i sprzedaż blue chipów, takich jak Bitcoin i Ethereum, przez znaną bankowość internetową. Wspierane regulacją MiCA coraz więcej instytucji odważa się także oferować handel tokenizowanymi aktywami (cyfrowymi papierami wartościowymi).
Na znaczeniu zyskują również usługi stakingu. Ze względu na złożone wymogi podatkowe i prawne są one jednak często realizowane przez wyspecjalizowanych partnerów. Różnica względem przeszłości jest duża. Dziś bezpośredni handel coinami bywa dostępny równie łatwo jak certyfikaty krypto (ETP). Występują tu jednak różnice w integracji. Tylko przy pełnej integracji stany krypto są automatycznie wykazywane podatkowo w rocznym wyciągu z portfela. Dlatego jako potencjalny klient warto dokładnie sprawdzić, czy bank oferuje rozwiązanie „full service” łącznie z raportowaniem podatkowym, czy jedynie dostęp do zewnętrznego marketplace’u.
